Politieblog: Eerwraak

door Dirk-Jan Grootenboer

Westlanden 12.04.2014 - De dagelijkse praktijk van de politie brengt soms bizarre situaties met zich mee. Hier het verhaal van hoofdagent Dirk Jan Grootboer.

'Normaal gesproken zijn nachtdiensten in het weekend druk. Deze zaterdagnacht is opvallend rustig. Het einde van de dienst nadert en in gedachten ben ik al bij mijn bed. Totdat er een melding komt die ons allemaal alert en scherp maakt. Collega’s worden naar een mogelijke steekpartij gestuurd; ik en mijn collega rijden meteen mee en komen met een tweede auto ter plaatse.

Tussen de flats treffen we een vrouw aan die nagenoeg niet meer leeft. Haar keel is opengesneden en ze bloedt hevig. Het toegesnelde ambulancepersoneel legt haar snel op de brancard en vertrekt met spoed naar het ziekenhuis. Al snel zijn alle collega’s van de nachtdienst ter plaatse. We horen van een buur dat de verdachte zich mogelijk in een van de flats bevindt. Direct trekken we onze kogelwerende vesten aan en maken een ‘treintje’. Vlak voor de deur checken we onderling of iedereen er klaar voor is, breken we de deur open en met een brul ‘politie’ stormen we de woning binnen. We zorgen er zo snel mogelijk voor dat alle ruimtes gezien zijn.

Ik loop met mijn maatje enigszins vooraan. In de woning is een trap naar beneden en we denderen eraf. Mijn collega’s pakken de andere ruimtes. Ik kijk rechts meteen een kamer in en zie een vrouw op het bed liggen. De hele kamer zit onder het bloed en op de muren zijn dieprode handafdrukken te zien. Het bed, de vloerbedekking, alles is bebloed. Ik besluit de kamer niet in te gaan. De vrouw ligt netjes met haar benen en armen langs haar lichaam op het bed; alsof ze daar na een slachtpartij neergelegd is. Het is duidelijk dat ze dood is.

In het kort geef ik aan mijn andere collega’s door wat ik zie en hoor van hen terug dat de ruimtes boven leeg zijn. We stappen gelijk met zijn allen terug om geen sporen te beschadigen. Mijn maat en ik lopen de trap op naar boven. Sporen op een plaats delict (plaats waar een misdrijf of overtreding plaatsvond) zijn enorm belangrijk.

Ik kijk in de woonkamer: op de tafel ligt een geopende koffer; de kleding erin is opgevouwen. Teruglopend naar de voordeur zie ik nog stoom uit de doucheruimte komen. Eenmaal in het portiek schrijf ik alles snel in mijn opschrijfboekje. We laten de voordeur op een kier en beschouwen de woning als een plaats delict.

Van collega’s hoor ik dat de verdachte mogelijk via de achterzijde vertrokken is. We komen er snel achter dat de verdachte mogelijk de 21-jarige broer en zoon van de slachtoffers is. Collega’s van de meldkamer signaleren hem internationaal voor het geval hij in België of Nederland het vliegtuig wil pakken. Het hele circus van een plaats delict is opgestart en wij worden afgelost door de ochtenddienst. Na uren overwerk staan al onze bevindingen op papier.

Later die week horen we dat de gesignaleerde jongeman is aangehouden in een trein in Oostenrijk. Uit sporenonderzoek blijkt dat de moeder, die in het bed lag, vermoord is met een remkabel van een fiets. De zus, die voor dood voor de flat lag, is inmiddels volledig hersteld. Ze is 36 keer gestoken door haar broertje. Het is verbazingswekkend dat ze het heeft overleefd; het moet een sterke vrouw zijn.

De broer zou uit eerwraak hebben gehandeld. Eerwraak is de meest extreme vorm van eergerelateerd geweld. Het besluit tot eermoord is meestal een beslissing van de familie die meent dat haar eer op het spel staat en geen individuele beslissing. De zus wilde trouwen met een man en die keuze werd door haar, in het buitenland wonende, familie niet geaccepteerd en zodoende had ze de eer van de familie geschonden. Haar moeder stond wel achter haar keuze.

Door goede samenwerking met rechercheurs en Openbaar Ministerie (OM) gaat de zus inmiddels met een andere identiteit door het leven. Iets wat zelden voorkomt.

De verdachte heeft na zijn daad nog gedoucht en is door familie op de trein gezet. Het OM eiste 25 jaar gevangenisstraf. In hoger beroep werd dit twintig jaar en een vergoeding van duizenden euro’s aan zijn zus. De man zit zijn straf nog steeds uit.

Over de blogger

Dirk-Jan Grootenboer

Dirk-Jan Grootenboer is 34 jaar en werkt als hoofdagent bij de noodhulp in Dordrecht en omstreken.

Dirk-Jan: 'Tussen de 112-meldingen door ben ik dichtbij de burger dankzij het gebruik van social media. Op die manier wil ik laten zien hoe mooi en uitdagend het politievak kan zijn'.

Blogs op social media
Politiemensen delen sinds oktober 2013 hun dagelijkse belevenissen met u in een wekelijkse blog op donderdag. De blogs staan op www.politie.nl/blogs, Twitteraccount @Politie en Facebook Politie Nederland